Vrijwilligerswerk

Manon (37) is vrijwilliger bij ZuidOostZorg en zet zich met veel betrokkenheid in op zowel het dagcentrum, als op de woningen van locatie Stellinghaven Oosterwolde. Na een periode waarin zij is uitgevallen in haar werk, zocht ze naar een manier om weer mee te kunnen doen in de maatschappij. Vrijwilligerswerk bood haar die ruimte. Ze begon met één of twee uur per week en dat is inmiddels uitgegroeid tot ongeveer twintig uur per week. “Ik wilde weer iets betekenen en onder de mensen zijn, maar wel op een manier die bij mij paste.” 

Met een achtergrond in de hulpverlening was het werken met mensen niet nieuw voor Manon. Toch merkte ze al snel dat vrijwilligerswerk anders is dan haar eerdere baan. “Hier draait het vooral om aandacht, rust en plezier.” Dit helpt haar bij haar eigen herstel, maar maakt het vrijwilligerswerk ook extra waardevol. 

Manons dagen worden afwisselend ingericht. In het dagcentrum drinkt ze samen met bewoners koffie en thee, worden er spelletjes gespeeld, gewandeld of creatieve activiteiten gedaan zoals breien en tekenen. Daarnaast fietst ze wekelijks met een bewoonster op de duofiets en ondersteunt ze bij grotere activiteiten, zoals een high tea. “Geen dag is hetzelfde. Je kijkt steeds opnieuw: waar heeft iemand vandaag behoefte aan?”  

Bewoners en bezoekers van het dagcentrum hebben een fijne band met Manon. Zo vertelt bezoeker mevrouw Wolf van het dagcentrum dat zij vroeger alles samen met haar man deed. Toen hij kwam te overlijden, wist ze niet zo goed hoe ze haar vrije tijd moest invullen. Haar dochter bracht haar op het idee om langs te gaan bij Stellinghaven Oosterwolde, het dagcentrum. Eerst twijfelde mevrouw Wolf, maar ze is erg blij dat ze is gegaan. Ze zag in dat het hebben van contact met anderen en het hebben van een fijne daginvulling, ervoor zorgde dat ze helemaal opknapte. Uit dankbaarheid voor alles wat Manon voor haar betekent, zegt mevrouw: “Ik neem bij een bezoek altijd een handcrèmepje voor Manon mee, omdat ik veel voor haar over heb.” 

Manon legt uit wat zij hoopt over te dragen als vrijwilliger: “Ik hoop dat iemand een goede dag heeft, kan genieten en zich niet eenzaam voelt. Het gaat erom dat iemand zich gezien voelt.” Juist die aandacht en nabijheid maken volgens haar het verschil. 

Waar ze vroeger dacht vooral met jongeren te willen werken, ontdekte Manon hoe waardevol het contact met ouderen is. “Je zit in een andere levensfase en hun verhalen maken het werk bijzonder.” Daarbij leerde ze een belangrijke les: geduld hebben en loslaten. Niet direct helpen, maar eerst kijken wat iemand zelf kan. “Dat is soms lastig, maar je ziet hoeveel het bewoners oplevert.” 

De kleine momenten geven haar de meeste voldoening. Zoals na een fietstocht, wanneer een bewoonster zichtbaar geniet. “Dan zie je iemand echt opbloeien. Dat raakt mij.” Die momenten geven haar energie en vertrouwen om stap voor stap vooruit te kijken. 

Manon voelt zich binnen ZuidOostZorg onderdeel van het team. “Je bent vrijwilliger, maar je wordt betrokken en gehoord. Dat maakt dat je je hier thuis voelt.” 

In de toekomst wil Manon haar werk weer rustig opbouwen. Tot die tijd blijft ze zich met plezier inzetten als vrijwilliger. Haar advies aan mensen die twijfelen is helder: “Begin klein. Laat zien wat je kunt betekenen en ontdek wat het voor jou oplevert. Je helpt een ander, maar je krijgt er zelf ook veel voor terug.”