Thuisrevalidatie met ZuidOostZorg: het verhaal van John

Een moeilijke start, maar kleine stappen vooruit op de revalidatieafdeling
De eerste tijd na de hersenbloeding was zwaar. John: “Het zag er niet best uit. Ik voelde me opgesloten, alles kostte moeite.” Zijn partner vertelt hoe John in verschillende instellingen verbleef en uiteindelijk in De Waadwente in Dokkum terechtkwam. 

Overgang naar huis
Na een aantal weken mocht John naar huis. Het oorspronkelijke plan was te kijken hoe het thuis zou gaan, maar John en Helma besloten op eigen initiatief thuis te blijven en daar verder te revalideren.Juist thuis konden John en Helma samen werken aan herstel in hun eigen ritme. In de praktijk bleek dat niet altijd eenvoudig. John: “Ik kon weinig zelf. Simpele taken en mijn grote hobby, schilderen, lukten niet meer.” 

Het interprofessionele revalidatieteam dacht mee over de overgang naar huis, want er moest veel geregeld worden. John en Helma kregen daarbij ondersteuning van een psycholoog en maatschappelijk werk, vooral gericht op Helma. Zij hielpen bij het omgaan met de veranderingen in het dagelijks leven. Helma: “We ontdekten samen opnieuw wat nog wel mogelijk was.” Tegelijkertijd was Helma, met haar zorgachtergrond, dagelijks bezig met zorgtaken en ondersteunde zij John bij zijn oefeningen, vaak op basis van instructies van de fysiotherapeut en ergotherapeut. “Ik was steeds aanwezig tijdens het oefenen, leerde wat ik thuis moest doen en bouwde dat stap voor stap op,” vertelt Helma. 

Dagelijkse praktijk en samenwerking
Thuisrevalidatie vraagt veel van zowel de cliënt als de mantelzorger. John moest thuis weer leren traplopen, buiten lopen en de alledaagse handelingen.De ondersteuning vanuit De Waadwente, gecombineerd met het dagcentrum en fysiotherapie, bracht structuur en continuïteit tijdens de revalidatie.Hoewel het verschil met het leven vóór de hersenbloeding groot blijft, hielp deze aanpak John om zijn mogelijkheden opnieuw te verkennen.Stap voor stap lukten dagelijkse handelingen weer beter. 

Veranderde rollen en blijvende beperkingen
De relatie tussen John en Helma veranderde merkbaar. “Je bent niet meer alleen partners, maar ook patiënt en verzorger,” zegt John. Helma vult aan: “De balans is anders.” John ervaart nog steeds beperkingen en frustratie.“Mijn hoofd wil van alles, maar mijn lijf werkt niet mee. Dat frustreert. Toch blijft de wens om actief te blijven groot en speelt die motivatie een belangrijke rol in zijn herstel. 

Zoeken naar wat wél kan
De revalidatie thuis betekent voortdurend aanpassen, oefenen en opnieuw uitvinden.Helma: “Het is zwaar, maar je probeert er het beste van te maken.”  

Het leven ziet er anders uit dan vroeger, maar John blijft zoeken naar manieren om actief te blijven. “Je leert opnieuw kijken naar wat er nog wél kan. En iedere stap vooruit telt." 

Onderzoek laat zien dat revalideren thuis minstens zo effectief is als revalideren op een afdeling en vaak beter aansluit bij het dagelijks leven van ouderen.  

Bij thuisrevalidatie van ZuidOostZorg revalideren mensen zoveel mogelijk in hun eigen vertrouwde omgeving. Na een korte opname op de revalidatieafdeling gaat de behandeling thuis verder, met ondersteuning van een interprofessioneel team. 

Juist thuis oefenen mensen met de dingen die voor hen belangrijk zijn in het dagelijks leven: traplopen, koken, bewegen in huis of weer deelnemen aan sociale activiteiten. Dat helpt om het gewone ritmeterug te vinden en zoveel mogelijk de eigen regie te behouden. 

Mantelzorgers worden direct vanaf het begin actief betrokken bij de revalidatie. Samen wordt gekeken naar wat iemand zelf kan en welke ondersteuning nodig is in het dagelijks leven.