Ontmoetingscafé Stellinghaven Ontmoetingscafé Stellinghaven Heeft u behoefte aan gezelligheid? Een goed gesprek? Er even uit zijn? Kom dan naar het Ontmoetingscafé Lees meer
"Urenlang wachten op antwoord? Hou toch op! Via het beeldscherm heb ik contact met de zuster wanneer het mij uitkomt" "Urenlang wachten op antwoord? Hou toch op! Via het beeldscherm heb ik contact met de zuster wanneer het mij uitkomt" Lees meer over de voordelen van Zorg op afstand Zorg op afstand
"Ik vind het heel prettig dat de mensen van ZorgThuis me goed kennen. Maar ze hoeven natuurlijk niet álles van me te weten..." "Ik vind het heel prettig dat de mensen van ZorgThuis me goed kennen. Maar ze hoeven natuurlijk niet álles van me te weten..." Lees meer over de persoonlijke aanpak van ZorgThuis ZorgThuis

Opiniestuk Anke Huizenga in het Friesch Dagblad

Vandaag (9 juli 2016) staat in het Friesch Dagblad een opiniestuk "Geef het verpleeghuispersoneel ruimte om te doen waar ze goed in zijn: zorgen". Hier kunt u het artikel downloaden en hieronder kunt u de tekst lezen:

 

Het gezonde verstand moet regeren

 

De eerste keer dat ik door Drachten reed viel het me al op. En nog steeds ben ik dagelijks lichtelijk verbaasd als ik de fietsers in Drachten netjes hun hand zie uitsteken om richting aan te geven. Dat zie ik ook wel eens anders! Het bleek dat Drachten haar verkeersbeleid iets anders heeft vormgegeven. Zo staan er op het Laweiplein, waarschijnlijk de drukste rotonde van Drachten, geen verkeersborden. Een bijzondere vondst van verkeerskundige Hans Monderman, waardoor het plein tot ver over de grenzen de aandacht trekt van andere verkeerskundigen. Er staan alleen maar borden om aan te geven dat je je op een rotonde begeeft. Maar verder niets. En wat blijkt? De verkeerssituatie is er door het verwijderen van de borden juist veiliger van geworden! Mensen steken hun hand uit, automobilisten rijden langzamer, voetgangers krijgen voorrang, vaak ook als ze níet op een zebrapad lopen. Mensen hebben, juist door het ontbreken van de borden, meer oog voor elkaar. Ze houden zich gewoon zelf aan de regels die ze allemaal van jongs af aan al kennen. Zonder dat ze nog eens extra op die regels worden gewezen. Het gezonde verstand regeert hier.

 

Wat heeft dat met zorg te maken? Zo op het eerste gezicht niet veel. Maar het is een mooi voorbeeld van een situatie waarin minder regulering juist heeft geleid tot meer veiligheid. Een voorbeeld waarin mensen juist hun gezonde verstand gebruiken. Waarin mensen vertrouwen op elkaar en in wat ze hebben geleerd. Want als je vertrouwen krijgt, dan neem je ook sneller je verantwoordelijkheid. Dan ben jij degene die de regels moet kennen en degene die de regels op een gezonde manier moet toepassen. Dan kun je je niet meer verschuilen achter borden.

 

Na de publicatie van het rapport afgelopen maandag over de verpleeghuiszorg in Nederland door de Inspectie van de Gezondheidszorg staat regulering binnen de zorg ineens weer helemaal op de agenda. Daarmee is een stevige discussie losgebarsten tussen zorgorganisaties en de inspectie. Een terechte discussie, wat mij betreft, want van de verpleeghuizen die op de lijst staan vermeld zijn er velen die misschien op een aantal punten niet voldoen aan de normen van de inspectie, maar waar aan de kwaliteit van de zorg niet getwijfeld hoeft te worden. Natuurlijk zijn er altijd organisaties die het echt niet goed doen, net zoals er fietsers zijn die hun hand niet uitsteken. Dan kunnen er inderdaad gevaarlijke situaties ontstaan. Maar hoeveel zijn dat er? Wij vinden het uitermate jammer dat juist dit negatieve beeld van verpleeghuizen zo wordt versterkt en de afgelopen dagen is gebleken dat we daarin zeker niet alleen staan. Hiermee wordt de inzet van talloze zorgmedewerkers tekort gedaan en wordt onnodig onrust gecreëerd bij cliënten en familie.

 

Wat is kwaliteit van zorg eigenlijk? Betekent kwaliteit van zorg dat je aan normen van controlerende instanties voldoet? Of is kwaliteit van zorg juist wanneer cliënten en hun familie weten dat ze in goede handen zijn? Natuurlijk moeten wij voldoen aan normen en moeten wij de kwaliteit van onze zorg kunnen verantwoorden. Er moet toch ergens een standaard worden bepaald. Maar in Nederland zijn we op dit vlak toch echt doorgeschoten. Zodra er ergens een fout wordt gemaakt, stellen we weer nieuwe regels op waar iedereen aan moet voldoen. In onze ijver om ieder risico maar uit te sluiten, lijkt het erop dat daarbij wordt vergeten dat zorg mensenwerk is. Het systeem, kan daarin per definitie niet leidend zijn en het afvinken van een lijst kan en mag daarbij nooit een doel op zich zijn. Zorg is voor mensen, door mensen.

 

En mensen maken nou eenmaal fouten. Dat moet ook mogen en kunnen, vinden we bij ZuidOostZorg. Zolang we ze maar herkennen, erkennen en bespreekbaar maken. Want alleen dan kunnen we er van leren en samen kijken hoe het de volgende keer beter kan. Als er toch iets ernstig fout gaat melden we dat natuurlijk bij de inspectie, onderzoeken we hoe dat heeft kunnen gebeuren, ondernemen we actie als dat nodig is en leggen we daar verantwoordelijkheid over af. Maar feit is: hoe meer tijd we besteden aan het verantwoorden en bijhouden van wat we doen, hoe minder tijd we kunnen besteden aan waarom we het doen. Een reguleringssysteem dat zichzelf in stand houdt en een steeds grotere rol inneemt, ontmenselijkt de zorg en gaat ten koste van de kwaliteit. En dat moeten we niet willen en mogen we niet laten gebeuren toch?

 

Daar hebben wij als zorgmedewerkers zelf ook een verantwoordelijkheid in. Wij moeten zorgen dat we de regels kennen. Dat we voldoende opgeleid zijn en de kennis hebben om op een goede, veilige manier te doen wat we moeten doen. De verantwoordelijkheid daarvoor ligt niet alleen bij de organisatie. Ook medewerkers moeten daarin zelf hun verantwoordelijkheid nemen. Maar we moeten vooral ons gezonde verstand gebruiken. En laat de verpleeghuiszorg nou bij uitstek een sector zijn waar mensen werken die niet alleen over een gezond verstand beschikken, maar ook nog eens het hart op de goede plek hebben zitten. Mensen die een hand uitsteken, oog hebben voor anderen en elkaar helpen wanneer dat nodig is. Die mensen moet je niet beperken met nog meer regels en ze hebben niet overal borden nodig om ze te wijzen op die regels. Die mensen moet je de ruimte geven om te doen waar ze goed in zijn: zorgen.

 

Anke Huizenga

Voorzitter Raad van Bestuur